τρανζίστορς

Το τρανζίστορ (transistor) είναι μια ηλεκτρονική μικρή διάταξη κατασκευασμένη από ημιαγωγούς κρυστάλλους που τοποθετούνται μέσα σε μια προστατευτική θήκη (κάλυμμα), απ` όπου βγαίνουν τρεις επαφές (ακροδέκτες). Ένα τρανζίστορ αποτελείται από ένα επίμηκες κομμάτι κρυστάλλου ημιαγωγού (π.χ. γερμάνιο ή πυρίτιο) και δύο πολύ λεπτές ακίδες (ηλεκτρόδια) σε απόσταση ανάμεσά τους 100-150 χιλιοστά του χιλιοστού. Ο τύπος του ημιαγωγού είναι του τύπου Ν ή Ρ, ανάλογα με την πρόσμειξη που έχει. Ο κρύσταλλος ονομάζεται "βάση", ενώ το ένα από τα ηλεκτρόδια ονομάζεται "¨εκπομπός" και το άλλο "συλλέκτης". Στα σημεία όπου τα ηλεκτρόνια εφάπτονται με τον κρύσταλλο, εμφανίζονται φαινόμενα ηλεκτρικά τέτοια, ώστε η δίοδος του ηλεκτρικού ρεύματος ανάμεσα στον κρύσταλλο και στα ηλεκτρόδια να είναι εύκολη προς τη μια κατεύθυνση, όχι όμως και προς την αντίθετη. Μια τέτοια συνδεσμολογία κυκλώματος μοιάζει πολύ με μια τρίοδη λυχνία. Άλλωστε τα τρανζίστορ χρησιμοποιούνται σε μεγάλη κλίμακα αντί για τις λυχνίες, γιατί παρουσιάζουν πάρα πολλά πλεονεκτήματα, όπως π.χ. έχουν μικρότερο όγκο, είναι πιο συμπαγή και ανθεκτικά από τις λυχνίες και προσφέρουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής στις συσκευές που χρησιμοποιούν τρανζίστορς. Ο τύπος του τρανζίστορ που περιγράφτηκε παραπάνω ονομάζεται τύπος "δι` ακίδος".