Ελευθερία+Έκφρασης+και+Ιντερνετ

Το ζήτημα της **ελευθερίας της έκφρασης** και προστασίας της προσωπικότητας παροξύνονται με την αλματώδη ανάπτυξη των ιστολογίων ως ένα νέο πεδίο επικοινωνίας και ενημέρωσης. Ο κάθε χρήστης του διαδικτύου έχει την δυνατότητα να δημιουργήσει ένα προσωπικό βήμα στον κυβερνοχώρο από όπου θα μπορεί να διατυπώνει απόψεις ελεύθερα. Το πώς θα διαχειριστεί ωστόσο την ελευθερία που του δίνεται εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προσωπικότητα του, τις προθέσεις και τα κίνητρα του. Η μπλογκόσφαιρα αναπτύσσεται με τεράστιους ρυθμούς καθώς δίνεται συχνά στους πολίτες η δυνατότητα στο δημοσιογραφικό πεδίο να μετάσχουν στην παραγωγή ειδήσεων και να διαμορφώσουν ένα νέο είδος δημοσιογραφίας, ενώ συχνά παράγονται κείμενα με σημαντικές λογοτεχνικές αρετές που βρίσκουν έτσι ένα δίαυλο δημοσιότητας πέραν από την κλασσική έντυπη μορφή. Σήμερα υπάρχουν αρκετές αξιόλογες προσωπικές διαδικτυακές ιστοσελίδες που ανταγωνίζονται σε επισκεψιμότητα ειδησεογραφικές ιστοσελίδες μεγάλων εφημερίδων. Σε αυτές δίνεται η δυνατότητα να εκφραστούν απόψεις που δεν βρίσκουν πρόσβαση στα ευρέως διαδεδομένα ΜΜΕ αν και ακόμα είναι χαμηλή η αξιοπιστία τους ως πηγών ενημέρωσης. Ένα νέο στοιχείο που εισφέρουν τα blog είναι η διαδραστικότητα μέσω των σχολίων που δημιουργεί μια εναλλακτική πηγή αξιόπιστης ενημέρωσης, αφού οι αρχικές ειδήσεις εμπλουτίζονται συνεχώς. Εδώ δημιουργείται ένα ζήτημα για το πότε επιβάλλεται και πότε επιτρέπεται η διαγραφή σχολίων που φιλοξενούνται σε blog ιδιαίτερα όταν αυτά είναι προσβλητικά για άτομα που είτε συμμετέχουν στην συζήτηση (ζητώντας ή όχι την διαγραφή των σχολίων), είτε είναι απόντα. Επιπλέον στα ιστολόγια βρίσκουν καταφύγιο αρκετά συχνά κακόβουλα και συκοφαντικά σχόλια που θίγουν τρίτα πρόσωπα καλυπτόμενα από την ανωνυμία των blogger.

Στην Ελλάδα ο εντοπισμός ενός blogger προϋποθέτει άδεια άρσης του απόρρητου των επικοινωνιών του, καθώς η ανωνυμία του απορρέει και από την προστασία των προσωπικών δεδομένων και το άρθρο 19 Σ., η οποία βέβαια υποχωρεί όταν τελείται ποινικά διωκόμενη πράξη που εντάσσεται στα εγκλήματα για τα οποία επιτρέπεται η άρση του απορρήτου (άρθρο 19 Σ. και ν. 2225/1994). Δεν ήταν τέτοια βέβαια η περίπτωση του Blogme.gr όπου κινήθηκε η διαδικασία του αυτοφώρου για έγκλημα περί τύπου κατά ιδιοκτήτη διαδικτυακού καταλόγου που παρέθετε συνδέσεις με άλλες ιστοσελίδες δηλαδή φιλοξενούσε απλώς την διεύθυνση blogger ο οποίος με τις απόψεις του έθιξε τρίτο πρόσωπο. Εδώ η εφαρμογή των διατάξεων περί τύπου είναι τουλάχιστον ατυχής καθώς η φιλοξενία δεν συνδέεται με έλεγχο ή γνώση του περιεχομένου του blogsτου οποίου καταγράφεται μόνο η διεύθυνση. Εδώ μηνύθηκε πρόσωπο που ήταν το πλέον προσιτό και όχι ο πραγματικά υπεύθυνος, ενώ σε άλλη περίπτωση μηνύθηκαν και πρόσωπα που κάνανε φάρσες μέσω του διαδικτύου. Πρόβλημα υπάρχει επίσης όταν διαδίδεται μια πληροφορία σε blog που αφορά στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή ενός προσώπου, χωρίς την συγκατάθεσή του και χωρίς το πρόσωπο αυτό να αποτελεί πρόσωπο της δημοσιότητας εκ της ιδιότητά του ή λόγω περιστάσεων. Στις περιπτώσεις που το blog δεν είναι ειδησιογραφικό και φιλοξενεί ιδιωτικές απόψεις χρηστών που προσβάλλουν τρίτους, το έγκλημα δεν είναι τελούμενο δια του τύπου ενώ η ευθύνη των ενδιάμεσων φορέων –ιδιοκτήτη του server και παροχέα πρόσβασης- εκτός του συντάκτη και του ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας, αίρεται από την απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου.